Restaurant De Schelde donderdag 06 mei 2010 | 02:41 |
Originele afbeeldingHet gebeurde in Colijnsplaat. Zonder het te willen zat ik ineens met mijn handen te eten, om de kantgraatjes van de slibtong af te kluiven. Hier, bij restaurant De Schelde, nemen ze vis serieus: je krijgt het puur, gebakken in boter, op een ijzeren schaal, met een plukje peterselie ernaast. Lekkere vis is het lekkerst gewoon zo. En dat begrijpen ze hier. Al 46 jaar.
Even is er verwarring als we binnenkomen: is dit zo bedacht? Is het retro? Of is het gewoon oud? In restaurant De Schelde in Colijnsplaat lijkt het alsof iemand dertig jaar geleden heel hard in zijn handen heeft geklapt en alsof daarna alles hetzelfde is gebleven. De schrootjes aan de wand, de koperen kandelaars, de plaat aan de muur met uitleg over vissoorten, een soort letterbak met allerlei scheepsknopen in stukjes touw, gordijnen met rozenopdruk en erg onhippe vloerbedekking.

Het is woensdagavond, de avond dat Barcelona tegen Inter Milan moet voetballen voor een plaats in de finale van de Champions League. Dat het halve restaurant toch vol zit, vatten we op als een goed teken. We mogen zelf kiezen uit een tafel en krijgen de kaart, van een meneer die het volgens ons nét iets te druk heeft. Omdat ze hier bekend staan om de vis van de vismijn, die op een steenworp afstand ligt, kiezen we daarvoor: er is keuze tussen tarbot, kabeljauw, scholfilet, een grote tong - al dan niet met fruit - , slibtong en scharretjes. En dat laatste neemt ons voor De Schelde in.

De garnalenkroketten, die je per stuk kunt bestellen, zijn zelfgemaakt, zegt eigenaar Eric Lentink. En dat is te zien: ze zijn aan de ene kant wat dikker dan aan de andere kant. Het korstje is misschien net iets te donker gebakken, maar de vulling is heerlijk: de ragout is nog een beetje vloeibaar en loopt uit de kroket als je erin snijdt, de garnalen die erin zitten zijn klein, maar lekker. Naast de kroketten ligt een pluk sla, een plakje radijs en een part citroen. Mijn tafelgenoot bestelt gerookte paling op toast. En dat krijgt hij ook: een flinke portie lekkere paling, stevig en niet te vet, met een subtiele palingsmaak. De stukjes vis liggen op een hele gewone, niet te hard geroosterde witte boterham: eenvoud kan zo lekker zijn.

Voor het hoofdgerecht wordt onze tafel vol gezet met van die warmhoudplaten die je vroeger bij de Chinees wel zag; plus een schaaltje sla, gewone van de krop, met een gekookt eitje en wat komkommer; nóg een schaaltje, met ragfijn gesneden andijvie in een frisse zoetzure dressing en een bakje remouladesaus. Dan volgen nog twee schalen vis, een schaal friet, worteltjes en gebakken aardappelen. Mijn gezelschap eet tarbot, hij krijgt vier stukken van een grote vis, bruin gebakken. Hij rolt na het proeven bijna van zijn stoel. ,,Zo lekker heb ik nog nooit tarbot gegeten", zegt hij. De vis is mooi bruin, perfect gaar en verder met rust gelaten. De tongen hebben dezelfde behandeling gehad. Het zijn er drie, samen op dat metalen schaaltje, het bakvet erbij, voor de smeuïgheid, de kantgraatjes krokant en de vis precies zo gezouten dat het een lekkernij wordt, waarmee je gewoon niet anders kunt dan hem met je handen eten. Na afloop zal Lentink vertellen dat ze hier de vis altijd in boter bakken, dat sommige mensen dat eigenlijk te vet vinden, maar dat ze hier toch dat bakvet blijven afblussen met citroen en het dan over de vis doen. Omdat dat zo lekker is. ,,Daar staan we om bekend." En als iemand dat echt liever niet heeft, kan die dat van tevoren melden. Dan serveren ze vis 'droog', zonder jus. We krijgen ook te horen dat die retrostijl een bewuste keuze is: Lentinks ouders zijn hier 46 jaar geleden begonnen en hij wil de zaak op dezelfde manier voortzetten. De kaart is sindsdien ongewijzigd, de kok werkt hier al 44 jaar. Waarom veranderen als het al goed is?

Wij nemen nog een toetje. En daar is echt niet veel mis mee: bosvruchtenyoghurtijs met slagroom en zoete bananenbavarois Onze buurman krijgt een dame blanche, met een apart kannetje hete chocolade – echt jeugdsentiment! - maar het dessert is niet de reden om te gaan eten bij De Schelde, zoveel is inmiddels wel duidelijk.

Restaurant De Schelde, Havenstraat 9, 4486 AA Colijnsplaat. Telefoon: 0113-695225. Maandag en donderdag gesloten; van 15 juli tot 1 september alleen op maandag gesloten. www.restaurantdeschelde.nl

Prijs-kwaliteit * * * * Voor een simpel restaurant is De Schelde best aan de prijs: wij betaalden € 95,00. De kwaliteit is uitstekend.

Entourage * * * Het heeft echt iets, maar het blijft wat oubollig. Jammer dat je net niet over de dijk kunt kijken.

Bediening * * * Een beetje formeel en wat gehaast.

Conclusie: Dit is nou zo'n zaak waar je ongecompliceerd Zeeuwse vis kunt eten, zonder fratsen of pretenties. Voor deze vis rijden we om.

Originele afbeelding